“Though He causes grief, Yet He will show compassion according to the multitude of His mercies.” (Lamentations 3:32)
Lamentations was written in the painful aftermath of Jerusalem’s destruction. Jeremiah witnessed suffering caused by Judah’s persistent disobedience, yet in the midst of sorrow, he remembered that God’s mercy had not ended. Grief does not mean that God has abandoned His people.
For the Christian believer, seasons of pain may come through discipline, trials, loss, or circumstances we cannot understand. God may permit us to pass through deep waters, but His compassion is greater than our sorrow. His heart remains merciful even when His ways are difficult to comprehend.
When you are hurting, do not measure God’s love by your present circumstances. Look to His character and His promises. His mercies are abundant, and His compassion is greater than your grief. The God who permits the tears is also faithful to bring comfort, restoration, and hope in His appointed time.
Dr. Johnson Cherian
चाहे वह दुःख भी दे, तो भी अपनी करुणा की बहुतायत के कारण वह दया भी करता है...
(विलापगीत 3:32)
विलापगीत यरूशलेम के विनाश के बाद के उस पीड़ादायक समय में लिखा गया था। यिर्मयाह ने यहूदा की निरन्तर अवज्ञा के कारण उत्पन्न हुए दुःख को अपनी आँखों से देखा। फिर भी, इस गहरे शोक के बीच उसने स्मरण किया कि परमेश्वर की दया समाप्त नहीं हुई है। दुःख का अर्थ यह नहीं कि परमेश्वर ने अपने लोगों को त्याग दिया है।
मसीह में विश्वास करने वाले के जीवन में भी अनुशासन, परीक्षाओं, हानि या ऐसी परिस्थितियों के कारण दुःख के समय आ सकते हैं जिन्हें हम समझ नहीं पाते। परमेश्वर हमें गहरे जल से होकर जाने की अनुमति दे सकता है, लेकिन उसकी करुणा हमारे दुःख से कहीं अधिक बड़ी है। जब उसके कार्यों को समझना कठिन हो, तब भी उसका हृदय दया से भरा रहता है।
जब आप दुःख में हों, तो अपनी वर्तमान परिस्थितियों के आधार पर परमेश्वर के प्रेम को न आँकें। उसके स्वभाव और उसकी प्रतिज्ञाओं पर दृष्टि लगाएँ। उसकी दया अपार है और उसकी करुणा हमारे दुःख से बड़ी है। जो परमेश्वर आँसुओं से होकर जाने देता है, वही अपने निर्धारित समय में सांत्वना, बहाली और आशा देने में विश्वासयोग्य है।
डॉ. जॉनसन चेरियन
അവൻ ദുഃഖിപ്പിച്ചാലും തന്റെ മഹാദയെക്കു ഒത്തവണ്ണം അവന്നു കരുണതോന്നും.
(വിലാപങ്ങൾ 3:32)
യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിനു ശേഷമുള്ള വേദനാജനകമായ കാലഘട്ടത്തിലാണ് വിലാപങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടത്. യെഹൂദയുടെ തുടർച്ചയായ അനുസരണക്കേടിന്റെ ഫലമായുണ്ടായ കഷ്ടതകൾ യിരെമ്യാവ് സ്വന്തം കണ്ണുകളാൽ കണ്ടു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ആഴമായ ദുഃഖത്തിനിടയിലും ദൈവത്തിന്റെ കരുണ അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർത്തു. ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നത് ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നല്ല.
ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിലും ശിക്ഷണം, പരീക്ഷകൾ, നഷ്ടങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം ദുഃഖത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ദൈവം നമ്മെ ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവന്റെ കരുണ നമ്മുടെ ദുഃഖത്തേക്കാൾ വളരെ വലുതാണ്. അവന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമായാലും, അവന്റെ ഹൃദയം കരുണയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നിങ്ങൾ ദുഃഖത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെ അളക്കരുത്. അവന്റെ സ്വഭാവത്തിലും വാഗ്ദത്തങ്ങളിലും നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി ഉറപ്പിക്കുക. അവന്റെ കരുണ അപാരമാണ്; അവന്റെ കനിവ് നമ്മുടെ ദുഃഖത്തേക്കാൾ വലുതാണ്. കണ്ണുനീരിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കുന്ന ദൈവം തന്നെ തന്റെ സമയത്ത് ആശ്വാസവും പുനഃസ്ഥാപനവും പ്രത്യാശയും നൽകുന്നതിൽ വിശ്വസ്തനാണ്.
ഡോ. ജോൺസൺ ചെറിയാൻ
